23 december 2014
Home Verhalen van veteranen Zoon veteraan ontvangt postuum toegekende Nieuw-Guinea Herinneringskruis

Zoon veteraan ontvangt postuum toegekende Nieuw-Guinea Herinneringskruis

Zestig jaar nadat zijn vader naar Nieuw-Guinea vertrok, ontvangt zijn zoon Douwe Potgieter alsnog het postuum toegekende Nieuw-Guinea Herinneringskruis van zijn vader. “Het betekent voor mij en mijn broer en zussen heel veel dat we die onderscheiding voor hem alsnog hebben gekregen”.

Gerrit Jan Potgieter kwam op 2 mei 1946 op als dienstplichtige bij de Koninklijke Landmacht. Op 27 september 1946 vertrekt hij naar Nederlands-Indië met 3-12 RI (onderdeel 2e Infanteriebrigadegroep van 1 Divisie ‘7 December’). Het bataljon nam deel aan de Eerste Politionele Actie en veroverde met succes de bekende spoorbruggen over de Tjitaroem. De Tweede Politionele Actie bracht het bataljon in het uiterste westen van Java, het Bantamse. Vooral tijdens zuiveringsacties en patrouilles betaalde 3-12 RI een forse prijs voor zijn inzet in de guerrillastrijd: 28 mannen kwamen om.

Op 5 april 1954 was Potgieter aan het Regiment Johan Willem Friso verbonden als vrijwilliger bij het reservepersoneel met dienstbestemming Nieuw-Guinea. De troepensterkte was beperkt tot circa 2.500 man, omdat er op een enkele infiltratie na weinig Indonesische dreiging was. Op 10 mei 1954 vertrok hij naar Biak om vervolgens door te reizen naar een staffunctie op Sorong (Vogelkop). Op 16 apr 1955 keerde hij terug naar Nederland.

De afgelopen maanden was zijn zoon veteraan (onder andere Cambodja en Perzische Golf) Douwe Potgieter bezig om meer over het militaire verleden van zijn vader te weten te komen. Via de Staat van Dienst kwam hij erachter dat zijn vader postuum recht had op het Herinneringskruis. Aanvankelijk was deze alleen toegekend aan militairen die in 1962 op Nieuw-Guinea hadden gediend. In 1992 breidde Minister ter Beek die toekenningstermijn uit tot de periode 1958-1962 en weer later – in 1994 – tot de periode 1949-1962. Potgieter was toen echter al enige tijd overleden. Douwe mocht op woensdag 10 december, zestig jaar na het vertrek van zijn vader naar Nieuw-Guinea, alsnog het Herinneringskruis ontvangen.

Drie vragen aan Douwe:

Wat betekent het voor jou dat je het Nieuw-Guinea Herinneringskruis voor je vader hebt mogen ontvangen?

Dat was voor mij een hele emotionele ervaring en ik had zelf niet verwacht dat dat zo zou uitpakken. Het betekent voor mij en mijn broer en zussen heel veel dat we die onderscheiding voor hem alsnog hebben gekregen.

Hoe was de band met je vader?

De band met mijn vader was goed. Ik ben niet in dienst gegaan omdat hij ook in dienst zat. Hij sprak eigenlijk ook nooit over zijn diensttijd. En als ik hem ergens naar vroeg, dan kreeg ik daar eigenlijk nooit een echt antwoord op. Hij wilde er gewoon niet over praten en dat herken ik ook bij mezelf. Ik praat ook niet graag over mijn uitzendingen. Mijn vader was al overleden toen ik in 1987 voor de eerste keer werd uitgezonden naar de Perzische Golf. Dat heeft hij dus niet meer meegemaakt.

Waar zet je het Nieuw-Guinea Herinneringskruis neer? Heb je daar een speciale plaats voor?

Hij gaat eerst een tijdje naar mijn broer en zussen. Daarna laat ik hem samen met het Ereteken voor Orde en Vrede opmaken en zoek ik er een mooi plaatsje voor.

Douwe Potgieter met het Nieuw-Guinea Herinneringskruis van zijn vader .