Home » Veteranen & hun missies » Verhalen van veteranen » ‘Je waakt voor elkaars vrede’

Nicole Helders (47) begon in 1988 haar loopbaan bij de marine als matroos van de verbindingsdienst. Drie jaar later, in 1991, ging ze met bevoorradingsschip de Zuiderkruis naar de Perzische Golf. Dit was voor het eerst sinds WOII dat marineschepen actief aan een missie deelnamen. In 2008 zwaaide ze als sergeant af. Op 5 mei is Nicole als speeddater op het bevrijdingsfestival in: Alkmaar.

Meedoen aan de speeddates is voor mij een manier om te laten zien dat het idee van de kromgebogen veteraan in pantalon allang niet meer klopt. Er zijn nieuwe generaties veteranen, en daar zijn tegenwoordig natuurlijk ook vrouwen bij. Alleen daardoor al is het beeld van wat een veteraan is flink veranderd.

“Een ander aspect: nu zijn het nog de veteranen uit de Tweede Wereldoorlog die tijdens vieringen en herdenkingen aanwezig zijn. Maar het is hard nodig dat jongere veteranen de slachtoffers van zoveel andere conflicten en brandhaarden herdenken. Als wij niet opstaan, dan staat er straks niemand meer bij onze monumenten.”

Nicole is op uitzending geweest naar:  Perzische Golf 1991, in 1994 en 1996 naar de Adriatische zee

Ik was nog maar een paar jaar bij de marine toen Irak in 1991 Koeweit binnenviel. Ik ben toen met de Zuiderkruis op missie gegaan. Dat we als Nederlands leger meededen aan een uitzending, daar moesten we toen nog aan wennen met z’n allen. Er waren protesten in de haven bijvoorbeeld, want wat hadden we daar te zoeken?!

“Onze taak in de Perzische Golf was om de schepen die daar namens Nederland actief waren te bevoorraden. Daarna ben ik nog twee keer op missie geweest, beide keren om op de Adriatische zee het handelsembargo te bewaken.”

Vrijheid doorgeven betekent voor mij…

“Net als heel veel Nederlanders herinner ik mij de indrukwekkende toespraak van generaal b.d. Van Uhm bij de herdenking op 4 mei, twee jaar geleden. Hij was nog maar net als opperbevelhebber aangesteld, en toen kwam het bericht dat zijn zoon was gesneuveld. Hoe hij hier als vader en als militair over praatte, daar kon je onmogelijk niet stil van worden.”

Als ergens op de wereld een Nederlandse militair tijdens een uitzending om het leven komt, dan hoor ik in de media nog wel eens de reactie ‘Daar hebben ze toch zelf voor gekozen’. Inderdaad, je kunt op de bank blijven zitten. Of je komt in actie. Ik ben echt niet van het promotieteam van Defensie, en ik zeg dus ook niet dat íedereen op missie moet. Maar wees er op z’n minst blij mee dat mensen bereid zijn om het wel te doen.

Geleerd van mijn uitzendingen…

Dat mensen in vrede en veiligheid kunnen leven, dat is niet alleen de verantwoordelijkheid van een land zelf. Raakt de vrijheid van een ander in de knel, dan kijk je niet weg. Je waakt voor elkaars vrede.