26 juni 2020
Home Verhalen van veteranen ‘Het Malieveld opbouwen is een leuke klus’

'Het Malieveld opbouwen is een leuke klus'

Oud-marinier René was als bouwmeester jarenlang betrokken bij de opbouw van de Nederlandse Veteranendag.

Tussen de drie grote tenten op het Malieveld bij de Nederlandse Veteranendag ligt altijd een prachtig  ingericht veld met opgestelde voertuigen, boogtenten, bewegwijzering en tijdelijk aangelegde wandelpaden. “In enkele dagen bouwt een groep mariniers en reservisten dat op,” zegt oud-marinier en veteraan René Mijnders. Als bouwmeester was hij hier jarenlang bij betrokken.

“In die tijd reed ik de rest van het jaar als wervingsvoorlichter met een Roadshow langs evenementen en grote beurzen, om jonge mensen te werven voor de Koninklijke Marine.” Mariniers houden van improviseren, lacht René. “We hebben eens een compleet landingsvaartuig op een beurs gezet, waarin we onze stand inrichtten. Daar lieten we dan expres nog wat modder aan zitten, voor het echte Mariniersgevoel. Dat trekt natuurlijk publiek. Je wilt wat laten zíen van de wereld die je vertegenwoordigt.”

 

Voor het opbouwwerk aan het Malieveld werd de bouwploeg gelegerd in een kazerne in de buurt. “Dan ga je ’s avonds samen een biertje pakken. We liepen in die tijd ook jaarlijks samen de strandloop Noordwijk-Katwijk-Noordwijk in ons Veteranendagtenue. Echt jammer dat het er dit jaar niet in zit.”

De kracht van samen
Als je iets moet organiseren, vindt René dat je elkaar in de ogen moet kunnen kijken. “Bijna alles is nu gedigitaliseerd. Zeker nu in de coronatijd zie je veel mensen alleen online. Maar als ik naar de marinebasis in Den Helder rijd in plaats van te bellen, krijg ik meer informatie. Onder het genot van een kop koffie kun je vragen waaróm iets niet kan. En wat ik moet doen om het wél mogelijk te maken. Je stemt makkelijker iets af als je elkaar hebt ontmoet, zo heb ik altijd zaken gedaan.”

Een ander aspect van het werken bij Defensie heeft hij altijd gevonden: het sámen doen. “Je krijgt niks voor elkaar in je eentje. Of het nou om een uitzending gaat of om een bouwproject. Je ziet nu die luxe 1-kops koffieapparaten overal staan in de gang, waar iedereen zijn eigen bakkie uit haalt. Veel mensen nemen het mee naar hun eigen bureau om verder te werken. Maar volgens mij is samen koffie drinken heel belangrijk: dan spreek je ook eens wat andere collega’s en hoor je wat er leeft. De gezamenlijke koffiepauze is de smeerolie van de werkvloer.”

“De gezamenlijke koffiepauze is de smeerolie van de werkvloer”

Koudweer uitrusting
René nam deel aan de operatie Provide Comfort in Noord-Irak in 1991. “We kwamen net terug uit Noorwegen. We werden hier op de kazerne ingeënt, twaalf vaccinaties op één dag. Een paar in je linkerarm, rechterarm, beide bovenbenen, je bil. 24 Uur later zit je daar. De verwachting was dat we verjaagde Koerden gingen bijstaan die hoog in de besneeuwde bergen zaten. Dus we vertrokken met onze koud weer-uitrusting. Maar het was 40 graden toen we arriveerden met onze dikke slaapzakken.”

Ze bouwden onder meer een tentenkamp voor de opvang van de vele door Saddam Hussein verdreven vluchtelingen.

'Ik was onder de indruk van een kapotgeschoten ziekenhuis waar we wachtdiensten bij draaiden. Naalden, glas, overal medische materialen. Je kon zien dat het ziekenhuis moderne operatiezalen had gehad. Verderop werd ondertussen hard gewerkt aan de bouw van een noodhospitaaltje.'

Na Irak werd René nog uitgezonden naar Cambodja. “Daar reden we 7 uur om dertig kilometer af te leggen,” herinnert hij zich. “Bruggen waren weg, we reden onze voertuigen over boomstammen als we bij water kwamen. Maar het is een geslaagde uitzending geweest: er kwamen weer verkiezingen en Cambodja kreeg weer een overheid die aan de wederopbouw kon beginnen.”

Protheses voor Eritrea
In 1997 is René nog met SFOR naar Bosnië geweest, hij zat in Novi Travnik. “De samenwerking met de Cavalerie van de Landmacht verliep heel goed. We hebben elkaars aanpak met interesse bekeken. Ook dat was weer zo’n voorbeeld: dat je iets leert als je niet alleen over elkaar hoort, maar elkaar ook echt ontmóet.”

“Werken met die Roadshow heeft me na mijn uitzendingen weer gesocialiseerd,” zegt René. “Daar kwam ik weer gewoon tussen de mensen. Soms moesten we ons bijna verdedigen dat we op uitzending waren geweest. Maar mensen vertelden ons ook hun eigen verhaal. En een vliegende vogel vangt altijd wel wat: bij één van onze tochten door het land vond ik een hele container afgedankte protheses bij een orthopedisch bedrijf. Die hebben we via onze geestelijk verzorger naar Eritrea weten te brengen, waar veel mensen ermee geholpen zijn.”

Veteranendag 2020

Het Veteraneninstituut staat elk jaar op het Malieveld op de Nederlandse Veteranendag. Dit jaar moeten we helaas de ontmoetingen en het gevoel van verbondenheid missen. In aanloop naar de Veteranendag vertellen vier veteranen over het belang van kameraadschap en hoe zij dit vormgeven in hun leven.

Lees meer