Home » Veteranen & hun missies » Verhalen van veteranen » “Wat me iedere keer weer opvalt is het onbegrip van de buitenwereld”

Door de wol geverfd, maar zeker niet onverschillig. Zo omschrijft Corona Haans zichzelf. Energiek, vrolijk, praktisch ingesteld en vergroeid met het werk van haar man en zoon. Als ‘vrouw en moeder van’ weet ze heel goed wat er thuis speelt. Toen ze gevraagd werd als thuisfrontvrijwilliger, zei ze dan ook gelijk ja. Aflevering 6 van ‘Op de munitiekist’.

  • Woonplaats en leeftijd: Amersfoort, 51 jaar
  • Vrijwilligersfunctie: Thuisfrontvrijwilligster
  • Sinds: de oprichting in 2017

Thuisfrontvrijwilligster. Wat houdt dat in?

Het is eigenlijk heel simpel werk. Tijdens de voorlichtingsbijeenkomsten van Defensie zijn we aanwezig met extra informatie. Halverwege de uitzending zijn we er weer. Het liefst met hetzelfde team. En daarna nog bij de uitreiking van de medailles. We geven ook voorlichtingen aan veteranenverenigingen, in veteranencafé’s en -ontmoetingscentra. We geven vooral voorlichting, praktische tips en bieden een luisterend oor. Vooral dat laatste is belangrijk. Het allerbelangrijkste eigenlijk.

Het draait niet om jou: die ander staat centraal.

Noem dat maar simpel…

Daarmee bedoelde ik dat het geen crisisopvang is. Het is heel laagdrempelig. Even lekker in een veilige en vertrouwde omgeving van je af kunnen praten.

Je gehoord voelen. Daar draait het om.

Een paar eenvoudige basisvragen voldoen dan al. En het is leuk om mensen met praktische tips te helpen. Bijvoorbeeld met een kalender en stickers voor een kind tastbaar maken wat ‘vier maanden weg’ betekent.

Wat doen jullie nog meer?

Via onze Facebook-pagina is ook veel informatie te halen. Onderling ontstaan bovendien hele leuke gesprekken. Je steunt elkaar op een prettige manier. Veilig ook want het is een besloten groep. Niet anoniem, dat zeg ik er wel even bij.

En natuurlijk de ontmoetingsdagen voor het thuisfront. De volgende is op 6 oktober. Ik kijk er nu al naar uit!

Krijg je vooraf een opleiding?

Nee. Dat heeft ook geen zin. Elke situatie is anders. Standaardtips bestaan niet. Een gesprek is altijd maatwerk. Het maakt nogal verschil of je praat met een jonge vrouw waarvan de man voor de eerste keer uitgezonden is of een vrouw van middelbare leeftijd die met heel andere dingen zit. Ook de periode heeft invloed. Winter of zomer? Feestdagen of niet? En heb je een kring dichtbij om je heen of alleen verre familie?

Het scheelt natuurlijk dat ik als ‘vrouw en moeder van’ heel goed weet waar die ander het over heeft.

Ik heb zelf alle stadia doorlopen: jong verliefd, 10 jaar een weekendhuwelijk, de eerste missie (en de missies daarna), in je eentje een gezin met pubers runnen, wéér verhuizen, de hectiek bij thuiskomst, een zoon die ook voor het leger kiest…

Het is fijn dat er ook mannen zitten bij het Thuisfront. Een vader heeft vaak andere vragen en het klikt makkelijker met een veteraan.

Welke herinnering stop je in de munitiekist?

Geen specifieke herinnering. Voor mij is een dag geslaagd als de mensen met een goed gevoel naar huis gaan. Laatst nog had ik een heel leuk gesprek met een echtpaar dat een nieuwe fase inging. Ze absorbeerden alle informatie en tips.

Ik zag vooral haar helemaal opfleuren. Dat doet me goed en daar haal ik veel energie uit.

Op de munitiekist: wil je nog een boodschap kwijt?

Wat me iedere keer weer opvalt – en wat ik zelf ook herken – is het onbegrip van de buitenwereld. De meeste mensen denken: ‘Je wist toch waar je aan begon, dus hou op met zeuren.’ Maar iemand valt voor de persoon, niet voor het pak. Verdiep je dus eerst en vraag door.

En niet onbelangrijk: denk aan jezelf! Geven is goed, maar af en toe iets voor jezelf nemen is gezond.

Want alleen zo houd je het vol om je partner en kind een stabiel thuis te geven. Je wordt er trouwens ook nog een leuker mens van 🙂

(Je kunt je trouwens nog aanmelden voor de Home@Vi Ontmoetingsdag – geheel kosteloos, inclusief lunch én leuke workshops! Klik hier!)

Speciaal voor het thuisfront: ontmoetingsdag!