Home » Veteranen & hun missies » Verhalen van veteranen » Een jaar vol gevechtservaringen: een terugblik

Het afgelopen jaar bracht het Veteraneninstituut veteranen met gevechtservaring extra onder de aandacht. Gevechtservaringen stellen op een unieke manier militairen op de proef en vormen deze mensen voor hun verdere leven. Maar: wat is een gevecht precies? Wat doet een gevecht met een militair? En hoe kijkt die militair er later, als veteraan, op terug? Om hier meer over te weten te komen, is er onderzoek gedaan naar veteranen met gevechtservaring, stond de jaarlijkse Veteranenlezing in het teken van gevechtservaring en deelden we ook via deze website verhalen van veteranen met gevechtservaring. Een terugblik op gevechtsjaar 2017.

Veteraan met gevechtservaring kijkt met gemengde gevoelens terug

Uit onderzoek van het Veteraneninstituut bleek dat driekwart van de veteranen met gevechtservaring trots is op zijn eigen inzet en die van zijn eenheid. Een veteraan met gevechtservaring is meer dan gemiddeld trots, maar zijn of haar ervaring heeft ook zijn prijs. Zo heeft een veteraan met gevechtservaring vaak een minder positieve kijk op de missie, ondervindt deze doorgaans meer (gezondheids-)klachten achteraf en voelt hij of zij zich minder gewaardeerd door de media en de samenleving. Gelukkig is het Veteranenloket 24/7 beschikbaar voor veteranen die dat nodig hebben.

Meer over het onderzoek vind je hier. 

Vechten raakt

Op maandag 6 november vond de Veteranenlezing plaats, onder de titel ‘Vechten raakt.’ Majoor Mirjam Grandia en majoor Ralph van Kemenade vertelden openhartig over hun gevechtservaringen. Kameraadschap speelde een belangrijke rol in hun beider verhaal.

Hoewel zijn verhaal aangrijpend was en hij twee jonge collega’s verloor, zei majoor Ralph toch zó weer te gaan, vanwege dat grenzeloze vertrouwen in elkaar. Ook majoor Mirjam zei dat vechten kameraadschap stimuleert. Ook gaf zij aan met voldoening op haar ervaring terug te kijken, omdat ze veel beter had gefunctioneerd tijdens het gevecht dan ze van tevoren verwacht had.

Tijdens de lezing ging Angelien Eijsink in op de politieke besluitvorming rond gevechtsmissies. Volksfilosoof Bas Haring voegde er een beschouwing over gevecht in de moderne maatschappij aan toe met daarin de rake opmerking: “Datgene wat je raakt, is niet altijd leuk.”

Meer over de Veteranenlezing lees je hier.

Gevechtsinsigne: een gemene (ver)deler?

Niet alleen vechten, ook het gevechtsinsigne raakt. Na het plaatsen van twee artikelen hierover, kwamen op onze Facebookpagina flinke discussies los. In die discussie lijkt de waarde van het gevechtsinsigne centraal te staan. Wie komt het insigne wel of niet met recht toe? Wie zou het insigne moeten aanvragen, de militair zelf of de commandant? Heeft iedereen die er recht op zou hebben wel een insigne gekregen? En de meest gevoelige, onderliggende vraag misschien wel: is iemand zonder gevechtsinsigne minder waard dan iemand met? Wat ons betreft, is het antwoord op de laatste vraag simpel: nee.

Meer over het onderzoek naar het gevechtsinsigne lees je hier.

Vechten op afstand

Hoewel bij gevechtservaring veel mensen misschien het klassieke beeld van het directe man-op-mangevecht voor zich zien, wordt er anno 2017 ook op afstand gevochten met drones en onbemande vliegtuigen. Ook deze vorm van vechten kan heel intiem zijn. Doordat potentiële doelwitten dagenlang geobserveerd worden, krijgt de oorlog iets persoonlijks. Je weet veel van de details van het leven dat je (mogelijk) beëindigt. Dit lazen we onder andere in de woorden van de Amerikaanse commandant van de eenheid ‘op afstand bestuurbare vliegtuigen’ kolonel William Tart, die in het Checkpointartikel over vechten op afstand werd aangehaald.

Meer over vechten op afstand lees je hier.

‘Ik handelde zoals ik dat in de oefeningen geleerd had’

Jarenlang was Erik de jongste drager in Nederland van een dapperheidsonderscheiding. 20 jaar telde hij toen de Taliban hem en zijn kameraden omsingelden. Terwijl de kogels hem om de oren vlogen, steeg Erik boven zichzelf uit en was beslissend in de succesvolle verdediging van Forward Operating Base Martello. Zijn verhaal – en die van andere veteranen met gevechtservaring – werden veel gedeeld en gelezen. Je leest het verhaal van Erik hier.

Nieuwsgierig naar meer

De persoonlijke verhalen die dit jaar gedeeld zijn en de resultaten van ons onderzoek maken nieuwsgierig. Nieuwsgierig genoeg om nog wat dieper dit thema in te duiken. Het Veteraneninstituut gaat daarom de komende jaren werken aan een boek over gevechtservaringen, op basis van de prachtige verhalen (1940-heden) in de interviewcollectie van het Veteraneninstituut, het afgeronde vragenlijstonderzoek en andere bronnen die bijdragen aan meer begrip over wat vechten met mensen doet.

Wordt dus vervolgd!