Home » Veteranen & hun missies » Verhalen van veteranen » Dit is de jongste* veteraan van Nederland

Hij is geboren in 1995, rondde met succes een loodzware sniperopleiding af en droeg zijn kennis en vaardigheden in Irak over aan Peshmerga-strijders die werden opgeleid voor de strijd tegen IS. Damon ten Have, 22 jaar oud en de jongste postactieve veteraan van Nederland.

Damon wist al jong dat hij militair wilde worden. “Mijn buurman zat bij Defensie. Dat sprak mij aan. Bovendien ben ik sportief en hou van flinke uitdagingen.” Vanuit de VeVa-opleiding (Veiligheid en Vakmanschap, een opleiding op MBO2-niveau) stroomde hij daarom direct door naar 45 Pantserinfanteriebataljon Oranje Gelderland.

Sniperopleiding

Daar ging hij in eerste instantie aan de slag als Minimi-schutter, maar toen het opviel dat Damon goed kon schieten, kreeg hij het aanbod om de opleiding Schutter Lange Afstand (SLA) te volgen. “Van de 12 man die aan de opleiding begonnen, haalden er maar twee hun diploma”, vertelt Damon, “Ik viel af in de laatste week, maar had het geluk dat ik een week later opnieuw met de cursus kon beginnen.”

Telefoontje op verjaardag

Dit keer wel met goed gevolg. Het goede nieuws kreeg hij op zijn verjaardag.

Toen ik gebeld werd, kreeg ik ook te horen dat ik uitgezonden werd naar de trainingsmissie in Irak. Dat was een gedenkwaardige avond.

Als voorbereiding kreeg hij een boekwerk met allerlei soorten wapens, dat hij ‘in zijn kop moest stampen’. Veel problemen had hij daar niet mee. “Het komt allemaal wel overeen. Alleen gaat elk wapen anders uit elkaar. In Nederland hadden we al die wapens liggen en konden we dat oefenen.”

Eén met wapen en kogel

Van mei tot en met september 2016 deed Damon met  een klein Nederlands team mee aan de missie Capacity Building Mission Iraq (CBMI), rotatie5. Dat hij nog maar net zijn sniperdiploma op zak had, maakte voor hem niets uit.

In de opleiding ben je meester geworden van het wapen. Je bent als het ware één met wapen en kogel. Als je ergens veel van weet, dan wil je dat ook overdragen. Ik in ieder geval wel.

56 graden

Met veel voldoening kijkt Damon terug op zijn uitzending.

Het was een supermooie missie. Ik kan niet direct een hoogtepunt benoemen, elk moment was bijzonder. Ik vond het echt leuk om die gasten wat bij te brengen en op die manier bij te dragen aan de strijd tegen IS.

Toch kende zijn uitzending wel de nodige uitdagingen. De temperatuur kon overdag oplopen tot 56 graden, waardoor het soms lastig was om de cursisten bij de les te houden. Ook de uitrusting van de Nederlanders liet te wensen over. “We hadden helmen waar je soep in kunt koken en scherfvesten uit de Tweede Wereldoorlog. Toen we voor onze coalitiegenoten een demo moesten geven, lagen ze nog net niet op de grond van het lachen.”

Afscheid van Defensie

Ondanks zijn positieve ervaring, heeft Damon toch afscheid genomen van Defensie. Hij zou na zijn uitzending eigenlijk doorstromen naar de Luchtmobiele Brigade, maar in zijn verlof ging hij twijfelen. Hij wilde namelijk graag een MBO-4-opleiding gaan doen. “Bij Defensie was dit helaas niet mogelijk. Maar ik ben nog jong en wil toch graag dat diploma als basis hebben. Daarnaast kreeg ik uit het niets een aanbod van een distributiebedrijf om daar aan de slag te gaan en tegelijkertijd mijn diploma te gaan halen. Het belangrijkste voor mij is nu om dat papiertje te gaan halen.”

Ooit hoop ik wel bij de rijksoverheid terug te keren. Misschien in een bijzondere eenheid. Het schieten mis ik nu wel.

Veteraan

Of Damon zich veteraan voelt?

Nee…ehh…ja! De medaille ligt met trots op mijn nachtkastje. En ik ga ook zeker de Nederlandse Veteranendag een keer bezoeken. Ik ga ook naar reünies van de missie. Burgers hebben vaak een apart beeld van wat je hebt gedaan. Dan is het mooi om het er met de jongens weer even over te hebben en je ei kwijt te kunnen.

*Damon is de jongste geregistreerde postactieve veteraan van Nederland. Dit betekent dat hij bekend is bij het Veteraneninstituut en in het bezit van een Veteranenpas, zoals de meeste veteranen in Nederland. Zij genieten niet alleen van het gevoel van erkenning die toekenning en bezit van de pas oproept, maar ook van de bijbehorende faciliteiten.

Heb je nog geen veteranenpas? Dan kun je die hier aanvragen.