Home » Veteranen & hun missies » Verhalen van veteranen » “Het draait uiteindelijk allemaal om vrijheid”

Op 5 mei kunnen bezoekers van het Haarlemse Bevrijdingsfestival in gesprek gaan met veteraan Renz van Tongeren (33). Hij hoopt dat vooral jongeren met hem gaan speeddaten. “Het gevoel voor 4 en 5 mei wordt steeds minder”, constateert hij. “Ook bij mensen van mijn generatie. Ik wil laten zien dat er ook jonge veteranen zijn zoals ik. En ik wil onder de aandacht brengen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, dat we dat te danken hebben aan mensen die daarvoor het hoogste offer hebben gebracht.”

Drie keer was Van Tongeren op missie in Afghanistan: hij nam deel aan Enduring Freedom in Kandahar, de Task Force Uruzgan en de politie-trainingsmissie Kunduz. Hij vervulde diverse logistieke functies. Zo zorgde hij tijdens Enduring Freedom onder andere voor de bevoorrading voor de commandotroepen in het veld. Het leverde ervaringen op die van hem een ander mens hebben gemaakt. “De eerste keer was in 2005, in Kandahar, toen was ik nog maar twintig”, vertelt hij.

Ik had nog nauwelijks iets van de wereld gezien en dan kom je vanuit het welvarende Nederland opeens in een compleet andere wereld terecht. Dat heeft een enorme indruk gemaakt.

Ook in 2006 en 2011 was Van Tongeren op missie in Afghanistan, maar aan de armoede en het gebrek aan vrijheid is hij nooit gewend geraakt. “Het draait uiteindelijk allemaal om vrijheid”, vindt de veteraan. “Toen ik op mijn zeventiende in dienst ging dacht ik daar nog niet over na, maar daar ben ik inmiddels wel achter gekomen. Hier in Nederland kunnen mensen steeds minder van elkaar hebben, dan denk ik:

We moeten juist hartstikke blij zijn met het land waarin we leven, je moest eens weten hoe het er een paar duizend kilometer verderop aan toegaat.

Littekens

Van Tongeren is anno 2018 niet meer de onbezorgde jongen die als twintiger enthousiast op missie ging. “Ik heb wel wat littekens op m’n ziel opgelopen”, zegt hij, “de effecten daarvan draag ik nog dagelijks mee”. Op de oorzaken daarvan gaat hij liever niet in. In plaats daarvan benadrukt hij dat de balans uiteindelijk positief uitslaat. “Al met al is het absoluut geen negatieve ervaring geweest, integendeel.”

Als mens ben ik onvoorstelbaar gegroeid.

“De kameraadschap die je voor elkaar voelt, wanneer je 24 uur per dag lief en leed deelt, dat is zo bijzonder. Dat had ik echt niet willen missen.”

Brandhaarden

Veteranen en vrijheid. Voor Van Tongeren zijn die twee begrippen onlosmakelijk met elkaar verbonden. Tijdens zijn speeddates met de feestvierende bezoekers van het Bevrijdingsfestival zal hij dat benadrukken. “Aan mensen die met mij in gesprek gaan zal ik vragen waarom ze denken dat ik als veteraan op het festival sta, of ze een link kunnen leggen tussen mijn aanwezigheid en de vrijheid waarin ze leven.”

Ik wil laten zien dat veteranen niet iets zijn uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog, maar dat er ook nu jonge veteranen zijn die zich sterk maken voor vrijheid en vrede.

“Dat die jonge vent die bij wijze van spreken voor je in de supermarkt zijn boodschappen staat af te rekenen, ook een veteraan kan zijn. Op zo’n festival komen veel jongeren, ik hoop dat ze zich makkelijker met mij kunnen identificeren en dat ze door met mij in gesprek te gaan ervan doordrongen raken dat we zuinig moeten zijn op onze vrijheid.”

Er zijn op dit moment zoveel brandhaarden in de wereld, laten we er alsjeblieft voor zorgen dat we onze vrijheid weten te behouden.

Lees ook:

Op 4 en 5 mei staat het herdenken en vieren van vrijheid centraal en daarom zullen we je de komende tijd laten zien wie de veteranen zijn en wat zij doen. Wat is vrijheid? En hoe is het om te werken in een land waar geen of beperkte vrijheid is?