2 oktober 2019
Home Nieuws Filmklassieker ‘Kom en zie’ (Idi i smotri) uit op DVD

Filmklassieker ‘Kom en zie’ (Idi i smotri) uit op DVD

Neem het letterlijk; ga deze film zien.

Op YouTube, maar ook in kranten als the New York Times en the Independent komen vaak lijstjes voor van bekende filmcritici met volgens hen de beste oorlogsfilms. Steevast wordt  de Russische film uit 1985 ‘Kom en Zie’ van Elem Klimov in die lijsten op hoge noteringen genoemd. Gielt Algra, werkzaam bij het Kennis- en onderzoekscentrum van het Veteraneninstituut, vertelt waarom je deze film moet gaan zien.

Vaak staat Kom en Zie’ ver boven films als ‘ das Boot’, ‘ Saving Private Ryan’  en ‘Dunkirk’ op de ranglijst. Om maar een indruk te geven hoe gewaardeerd deze film wordt door de kenners. Het is dan ook jammer dat deze film, zeker voor de liefhebbers van het genre, voor het grotere Nederlandse publiek zo onbekend is gebleven. Goed is het dan ook dat er met het uitbrengen van de DVD en Blu-ray en op lumiereseries.com een tweede kans wordt geboden.

Het is geen makkelijke film. Zeker niet voor de tere ziel. Ik kan deze film dan ook niet voor iedereen aanraden. Bij vertoningen in de Voormalige Sovjet Unie reden ambulances af en aan om mensen die ingestort waren af te voeren. Alles wordt gezien vanuit de ogen van de ‘kleine partizanenjongen’  in het Wit-Rusland van 1943. Het zijn soms moeizame lange takes en er wordt gebruik gemaakt van surrealistische beelden. De meest wilde verhalen doen de ronde over deze film. Zo zou de jonge hoofdrolspeler onder hypnose zijn gebracht om zijn rol tot het einde zo overtuigend te kunnen spelen en zou er echte munitie gebruikt zijn bij het verfilmen van bepaalde vuurgevechten.

Wat er in Wit-Rusland gebeurde tijdens de Tweede Wereldoorlog tart ook elk voorstellingsvermogen. De onvoorstelbare wreedheid van de nazi’s, maar ook van de gewone Wehrmacht, waarmee talloze dorpen werden getroffen is nog altijd schokkend te noemen. Toch wordt er in de film in geslaagd ook deze misdadigers een gezicht te geven. Met zijn harde directe kijk op wat mensen elkaar aan kunnen doen in oorlogstijd, is de regisseur er feilloos in geslaagd om zijn anti oorlogsboodschap ons voor de voeten te werpen.

De regisseur heeft met deze verfilming ook recht gedaan aan het gelijknamige boek van de auteur Aleksandr Adamovitsj.  De auteur was zelf een veteraan van de partizanenstrijd in Wit-Rusland en de regisseur had de verschrikkingen van Stalingrad meegemaakt. Hij heeft sindsdien geen enkele andere film meer gemaakt. In 2001 zou hij verklaren dat hij het gevoel had alles wat mogelijk was al een keer gedaan te hebben. Na ‘Kom en Zie’ was er voor hem niets meer om te filmen. Waarschijnlijk is er voor ons na ‘Kom en Zie’ geen film meer om naar te kijken.