22 april 2016
Home Nieuws Het eigen verhaal van het Thuisfront (in 70 interviews)

Het eigen verhaal van het Thuisfront (in 70 interviews)

Zaterdag 16 april werd op het Veteraneninstituut een Thuisfrontsymposium gehouden, ter gelegenheid van de afronding van het Thuisfront Interviewproject. Deskundigen gaven een lezing over het thuisfront, vanuit hun professie als onderzoeker, als geestelijk verzorger óf als ervaringsdeskundige.

Het thuisfront is niet zielig. Partners van veteranen zijn wat gewend – als het gaat om je eigen boontjes doppen en steeds weer switchen van ‘samen’ naar ‘alleen’ en terug. En het thuisfront wil liever benaderd worden als ‘ervaringsdeskundige’, dan door  groepjes die ‘lotgenotencontact’ of iets dergelijks heten.

Dat waren enkele reacties van de aanwezige partners bij het Thuisfrontsymposium in Doorn afgelopen zaterdag. Deze reacties stroken met wat interviewers Inge van Zoelen, Florien Linck en Ageeth van der Veen hoorden toen ze bij 70 veteranen thuiskwamen om het verhaal van hun partners op te nemen op film. “Van de veteranen die we interviewden voor de Interviewcollectie Nederlandse Veteranen hadden we al gehoord hoe essentieel het thuisfront is voor militairen tijdens de uitzending en in de periode daarna,” zei Ageeth van der Veen in haar inleiding. “We waren daarom blij dat  het Vfonds, het Veteraneninstituut en de thuisfrontorganisaties ons wilden steunen bij het aanleggen van deze collectie met 70 interviews van partners en enkele ouders van veteranen.”

Wat móet ik met zo’n man?

Tijdens het symposium kreeg het publiek fragmenten uit de interviews te zien. In een korte film over het ‘tussentijds verlof’ verzucht een vrouw: “Hij zat alleen maar met zijn hoofd dáár, in die oorlog waar zijn collega’s nog zaten. Wat móet ik met zo’n man?” Een andere vrouw vertelde hoe ze lekker met haar man naar de sauna dacht te gaan tijdens het verlof, tot daar een briefje onder de deur door werd geschoven dat ze hem toch nog ‘even’ nodig hadden in Den Haag. Deze situaties komen onderzoeker Manon Andres van de Nederlandse Defensie Academie en haar collega-onderzoekers René Moelker en Claudia Ernstsen zéker bekend voor. Zij deden de afgelopen jaren onderzoek naar het thuisfront voor, tijdens en na de uitzending.

Manon wees er in haar lezing op dat ‘het’ thuisfront uit een heleboel verschillende mensen bestaat, die verschillend tegenover de uitzending kunnen staan:

Oudere kinderen, bijvoorbeeld, zijn zich veel meer dan jonge kinderen bewust van de risico’s die een uitzending met zich meebrengt.

“Aan de andere kant kunnen oudere kinderen ook hélpen, iets doen voor de ouder die er tijdelijk alleen voor staat. Uit ons onderzoek kwam ook naar voren dat moeders hun zoon of dochter die op uitzending is meer missen dan vaders, moeders maken zich ook méér zorgen over hun uitgezonden kind.”

De periode na een uitzending, als de partners elkaar – komend uit twee zo verschillende werelden – weer moeten zien te vinden, noemen de onderzoekers de periode van marital reconciliation. “Soms hoor je dat mensen juist na de missie iets dierbaars gaan missen in het contact, dat er wél was tijdens de uitzending, toen er zoveel met elkaar gemaild en geschreven werd,” aldus Manon Andres. “Communicatie is belangrijk. Maar waar begin je? Wat vertel je wel, wat vertel je niet?”

thuisfront-01

Thuisfrontorganisaties en -netwerken

Natuurlijk waren bij het symposium ook vertegenwoordigers van verschillende organisaties en netwerken aanwezig die zich sterk maken voor de partners en gezinnen thuis, zoals de vrouw achter het blog ‘Vrouw van Militair’, de stichting ‘Me for You’, Thuisfrontsupport, het DOT en Echos. Zij gingen met elkaar in gesprek over hun rol en hoe zij met hun laagdrempelige aanbod een waardevolle aanvulling zijn op de formelere diensten, zoals het Veteranenloket. Waar alle partners het uiteindelijk over eens zijn is:

Cijfer jezelf als thuisfront niet weg.

De militair gaat op uitzending, daar gaat veel aandacht naar uit. Maar partners moeten zélf helder zijn over wat ze nodig hebben in die periode en erna. Voor het verhaal van de mensen thuis moet de terugkerende veteraan óók aandacht opbrengen.

De laatste sprekers waren vader Erwin en zoon Joshua Kamp. Joshua heeft een app ontwikkeld voor veteranen én hun thuisfront. “Met een paar klikken kun je hiermee alle informatie vinden die je zoekt,” laat Joshua zien. Hij toont hoe de partners in de zaal met de app hun zilveren roos kunnen aanvragen en kunnen zien waar het dichtstbijzijnde militaire museum is. De app is vanaf juni te downloaden in de appstore. Erwin Kamp is humanistisch geestelijk verzorger bij het Veteraneninstituut. Hij pleit voor authentieke belangstelling voor het thuisfront, in plaats van puur functionele: “Vraag het thuisfront zélf waar behoefte aan is. Durf ook de ‘trage vragen’ te stellen, spreek je verwachtingen over en weer uit.” In Erwins boek ‘Na de missie’ staat een hoofdstuk dat specifiek over het Thuisfront gaat en dat hierbij handvatten kan bieden. Kamp is zelf veteraan en weet uit ervaring dat er niet alleen gemis, maar vooral ook veel kracht zit in het verhaal van het thuisfront. “Je ziet mensen vaak geestelijk groeien als hun partner een periode uit beeld is. Juist door het weg zijn kun je merken wat de relatie voor je betekent.”