10 november 2015
Home Nieuws “Durf je te laten zien en inspireer anderen”

“Durf je te laten zien en inspireer anderen”

Op 9 november vond de jaarlijkse veteranenlezing plaats -verzorgd door het Veteraneninstituut en Nationaal Comité Veteranendag- met het thema “Wat nou… je mannetje staan?” Diverse sprekers en panelleden stonden stil bij de zichtbaarheid en meerwaarde van vrouwelijke veteranen.

Vrouwelijke veteranen van verschillende leeftijden en van vele missies namen actief deel aan de panelgesprekken in theater Figi in Zeist.

De middag werd geopend door Tineke Schouten, die een stereotype onbeholpen vrouwtje op kisten speelde dat verdwaald was op de Leusderheide. De vrouwelijke veteranen in de zaal, zelf ingezet op verantwoordelijke functies in zware conflictgebieden, konden er hartelijk om lachen. Tineke eindigde haar sketch met een diepe buiging voor de ‘echte’ vrouwen van Defensie en hun werk.tineke

Niet wokken met collega’s!

Onderzoekers van het Veteraneninstituut gaven een korte presentatie over de voorlopige resultaten van het onderzoek naar ‘de’ vrouwelijke veteraan. De onderzoekers schreven 1760 vrouwelijke veteranen aan, waarvan 644 vrouwen uiteindelijk deelnamen aan het onderzoek.

Opvallende punten;

  • Mannelijke en vrouwelijke veteranen bleken weinig te verschillen in hoe zij op de uitzending terugkijken en hoe zij de overgang van diensttijd naar burgermaatschappij hebben ervaren.
  • Ook houden vrouwen niet vaker dan mannen gezondheidsklachten over aan een uitzending. Wanneer zij psychische klachten ervaren, zoeken zij zelfs iets sneller hulp dan hun mannelijke collega’s.
  • Ondanks dat vrouwen net zo trots zijn als mannen op het feit dat zij veteraan zijn, dragen zij hun veteranenstatus minder actief uit en voelen zij zich ook minder verbonden met andere veteranen.
  • Nadere analyse van de open vragen kan het beeld dat er nu ligt mogelijk nog wat kleuren.

Ze citeerden een vrouw uit de onderzoeksgroep die aangaf waarom ze Defensie soms nog zo miste: “In dienst was ik altijd bezig, alles deed ertoe, je was op elkaar aangewezen. Nu ik uit dienst ben, ga ik wokken met mijn collega’s.”

Veteraan Rinke Wagenaar vertelde dat ze altijd een verbaasde reactie krijgt als ze zegt wat haar beroep is: huh? Maar je bent zo’n méisje!

Wat denk je nou?
Dat er alleen Duploblokken in het leger zitten?

Aldus Rinke.

Anke Dorpmanns was gelegerd op een Brits kamp waar het idee overheerste dat alle vrouwelijke militairen lesbisch waren. “Aangezien we op dat enorme kamp maar met twaalf vrouwen in totaal waren, kwam dat best goed uit” zegt Anke praktisch. “We hebben hen maar in die waan gelaten.”

Onbegrip op het schoolplein

Na een mooi praktijkverhaal van fotograaf Ton Koene, die met een vrouwelijke journalist drie jaar in Afghanistan verbleef – unembedded – kreeg Petra Stienen het woord. Zij heeft als vrouwelijke diplomaat in het Midden-Oosten veel situaties meegemaakt die vergelijkbaar zijn met die van vrouwelijke veteranen: functioneren in een mannenwereld, langere perioden in het buitenland zitten – ver van je familie – en het omgaan met gevaar. Het oordeel van andere moeders op het schoolplein is haar daarbij hard gevallen.

Dat ze aan je kind vragen of ze niet bang is dat haar moeder doodgaat. Ze zit toch in een oorlogsgebied?

Terecht wijst Stienen erop dat de dapperste vrouwen misschien altijd nog wel leven in de lokale gemeenschappen zélf. “Mensen die daar de conventies wat op durven te rekken, dáár onrecht aan de kaak durven te stellen.” Van hen kunnen we veel leren over de kracht van het individu, zegt Stienen: “Durf je te laten zien, inspireer anderen!”

Met de veteranenlezing hebben de Nederlandse vrouwelijke veteranen veel media aandacht gekregen. In onderstaande uitzending van EenVandaag veteraan Suzanne Kos en onderzoeker van het Veteraneninstituut Yvon de Reuver aan het woord.