8 september 2020
Home Nieuws Hardrockers eren D-day veteranen

Hardrockers eren D-day veteranen

Bosniëveteraan Pieter maakt een album over D-day.

Tekst: Bram de Graaf / Foto: Frank Diemel - Knight Area

Bosniëveteraan Pieter van Hoorn (50) maakte met zijn band Knight Area een conceptalbum over D-day. De bedoeling was de muziek op podia tijdens dit bevrijdingsjaar ten gehore te brengen, maar het coronavirus gooide roet in het eten.

Van Hoorn vertelt dat de aanleiding voor het D-day-album lag in een trip naar Normandië.  ‘Onze bassist is bezeten van de Tweede Wereldoorlog. Voor zijn verjaardag hebben we hem meegenomen naar de invasiestranden in Normandië. We waren allemaal zo onder de indruk dat we daar meteen begonnen zijn met nummers te schrijven.’

Als Bosniëveteraan (Dutchbat II) weet Van Hoorn als geen ander wat de geallieerde soldaten in 1944 hebben meegemaakt. ‘Zij hebben hun leven gegeven voor onze vrijheid. Met dit album willen wij ze eren. En niet alleen hen, óók onze veteranen die zich sindsdien hebben ingezet voor vrede en veiligheid. Want vrijheid is niet vanzelfsprekend.’

Omdat door het coronavirus hun optredens werden afgelast was er tijd om een EP op te nemen met vijf extra nummers:

‘Die nummers gaan over de broederschap, maar ook over de schaamte en de problemen waar veel veteranen na een missie mee kampen en de acceptatie daarvan. Zo is de cirkel rond.’

Bij de EP zit een boekje met de verhalen van D-day-veteranen Alan King, een Britse tanksoldaat en de Duitse Waffen-SS’er Erich Bissoir. Zowel King als Bissoir gaven toestemming om hun verhaal op te nemen en te delen. Van Hoorn hierover: ‘Nederlandse veteranen hebben niet te klagen over erkenning en waardering. Deze mannen konden na de oorlog hun verhaal niet kwijt, zeker Bissoir niet: hij hoorde bij de slechten.’ Van Hoorn vindt het belangrijk dat ook Bissoirs verhaal en ervaringen worden gedeeld. Van Hoorn: ‘Vijf jaar geleden ging ik met een aantal leden van mijn peloton terug naar Bosnië. We wilden een berg beklimmen vanwaar we continu waren beschoten. Dat bleek vanwege mijnenvelden te gevaarlijk. Net toen we wilden omkeerden, kwam er een man naar ons toe die in het enige huis dat daar stond, woonde. Hij bracht ons naar het uitkijkpunt. We raakten aan de praat en wat bleek: hij had 26 jaar geleden ook op ons geschoten. Ik weet nog dat ik hem vroeg waarom hij dat heeft gedaan. Wij waren tenslotte VN en onpartijdig. Hij zei: ‘Als ik het niet deed, hadden mijn eigen officieren me gedood.’ En dat gold ook voor veel Duitse soldaten. Daarom is ook hun verhaal belangrijk.”