21 oktober 2020
Home Nieuws Erkenning voor jonge veteranen

Erkenning voor jonge veteranen

Weinig behoefte aan waardering.

Met de maatschappelijke waardering voor het werk van veteranen zit het over het algemeen wel goed. Drie jonge veteranen vertellen hoe zij waardering en erkenning beleven.

Anne-Susan Sas (29)
Antipiraterijmissie Atlanta & Ocean Shield (2010, 2012, 2015)
Verbindingsdienst

 

web-anne-susan-jonge-veteraan

‘Veel behoefte aan waardering heb ik niet gehad. Als je zo’n missie meemaakt, weet je dat je het verschil maakt. Natuurlijk heb ik mijn uitzending medailles bewaard en als ik daar naar kijk, besef ik me dat ik mijn steentje aan vrede en veiligheid heb mogen bijdragen. Het is natuurlijk altijd leuk als je in de media genoemd wordt. Mijn vader heeft van mijn missies alle artikelen bewaard. Via zijn plakboek heb ik meegekregen op welke manier onze missie leefde bij het thuisfront.’

Martijn Trouwborst (38)
SFIR-4 (Irak), 2004
Morterist 81mm/munitiewerker

 

martijn-jonge-veteraan

‘Ik heb geleerd om waardering bij mezelf te zoeken. Ik hoef geen aai over mijn bol. Wel vind ik het een goede zaak als mensen applaudisseren voor datgene waar militairen zich voor hebben ingezet. Dat ze zich realiseren dat veteranen de veiligheid en welvaart buiten de landsgrenzen verdedigen. Dat is voor mij voldoende, want op uitzending ben je in zon bizarre wereld dat je niet kunt verwachten dat burgers dit begrijpen.’

Tim Kraus (35)
Afghanistan, 2009
Groepscommandant

tim-jonge-veteraan

‘Als jonge groepscommandant heb ik die maanden ontzettend veel geleerd, bijvoorbeeld om internationaal samen te werken. Er was in die tijd veel aandacht voor Nederlandse militairen in Uruzgan. Ik heb in die tijd voldoende waardering ervaring en dat is nog steeds zo. Vrienden en kennissen spreken hun respect uit en ik vind het prettig dat bijvoorbeeld winkels aandacht besteden door middel van speciale kortingen.’