9 september 2020
Home Nieuws Echt trots durven zijn

Echt trots durven zijn

Het veteranengevoel van Carl (49) en Ruud (55).

De ene veteraan is supertrots, de ander vindt het iets vanzelfsprekends en weer een ander wordt liever niet herinnerd aan zijn veteraan-zijn. Carl de Held (op de cover) en Ruud van Eck over hun veteranengevoel.

Het veteranengevoel van Carl de Held,(49) kapper en barbier.

 

carl-veteraan-veteranengevoel

Missie: 1992 STANAFORMED, naar voormalig Joegoslavië.

  • Rang: matroos
  • Functie: barbier, kok en brandpiket

Carl de Held vervulde zijn dienstplicht bij de marine en wilde na zijn dienstplicht beroepsmilitair worden, maar dat mislukte. ‘Wel tekende ik bij voor anderhalf jaar en ging op vredesmissie naar het voormalige Joegoslavië. Terug in de burgermaatschappij waren de reacties op mijn uitzending niet erg positief of begripvol. Mensen hadden blijkbaar het idee dat je op zo’n vredesmissie schietend als een soort Rambo door de jungle ging. Dus nee, ik was geen trotse veteraan. Maar nu, een paar jaar later ben ik wel trots. Ik draag bijna altijd mijn veteranenspeldje en krijg ik veel positieve reacties.’

 

Het veteranengevoel van kapitein Ruud van Eck (55), stafadviseur bedrijfsethiek bij de Koninklijke Marechaussee.

Missie: 1992-1993 UNTAC Cambodja.

  • Rang: korporaal
  • Functie: mede verantwoordelijk voor de coördinatie van de helikopteroperaties

Een held, zoals zijn familie of vrienden hem wel eens noemen, voelt hij zich niet. ‘Het is mijn werk. Dat zeg ik niet uit een soort masculiene stoerheid, dat is een nuchtere constatering. Ik liep als 27-jarige door de velden, over de schedels heen. Ik was niet bang, ik was een onbevangen jongeman, die ervan uitging dat zijn commandant voor hem zou zorgen. Nu ben ik minder naïef. Bij alles wat ik heb gedaan, was ik een klein onderdeel in het grote proces van de uitvoerende macht. Dat is wat wij doen bij Defensie: wij voeren uit, zonder concessies.’