21 juli 2020
Home Nieuws Thuis op de voorgrond

Thuis op de voorgrond

Naar Afghanistan om hun Aldert op te halen.

Hans en Marjan Poortema reisden in 2010 in Afghanistan langs de plekken waar hun zoon Aldert geweest is. Korporaal Aldert Poortema kwam op 12 januari 2008 in Uruzgan door eigen vuur om het leven, net als Wesley Schol die geraakt werd toen hij Aldert probeerde te redden. ‘We hebben hem opgehaald en mee naar huis genomen.’

#vijfdagenuruzgan
Draaiboek al klaar

Hans: ‘Aldert was onze jongste zoon. Toen hij omkwam was hij 22. Vanzelfsprekend was zijn dood voor ons hele gezin een grote tragedie. Hoewel zijn lichaam een week na zijn dood terug was in Nederland, kregen we na verloop van tijd sterk het gevoel dat we hem zelf nog een keer moesten gaan ophalen uit Uruzgan. Met andere ouders van in Afghanistan omgekomen militairen hebben we minister Middelkoop, toen minister van Defensie, laten weten dat we graag naar Afghanistan wilden. In de zomer van 2010 werden we uitgenodigd voor een bijeenkomst. Daar bleek al een draaiboek klaar te liggen. In september 2010 zijn we met een grote groep andere nabestaanden en mensen van Defensie vijf dagen naar Uruzgan geweest. Ook onze dochter en schoonzoon waren erbij.’

#bijzonder
Hij reisde mee

Marjan: ‘Al in het vliegtuig had ik het gevoel dat Aldert bij ons was. Als ik mijn ogen dichtdeed, zag ik hem haarscherp voor me. Hij reisde met ons mee, dat voelde ik. Het was heel bijzonder. We zijn in Afghanistan op de plek geweest waar hij gelegerd is geweest en waar hij opgebaard gelegen heeft voor zijn lichaam naar Nederland gebracht werd. De locatie waar hij is omgekomen, dichtbij Deh Rawod, hebben we vanwege veiligheidsoverwegingen alleen van afstand kunnen zien. De veiligheidsmaatregelen waren sowieso heel strikt. We liepen permanent met een schermvest aan en hadden een helm op. Het was allemaal intens en confronterend, maar ik had het niet willen missen.’

#steen
Camp Hadrian

Hans: ‘Bij de ingang van Camp Hadrian, de basis waar Aldert zat met zijn bataljon, hebben we een steen gelegd die Aldert ooit had meegenomen uit een rivier in Frankrijk. De tekst erop staat ook op een steen op zijn graf: ’Moedig. Dapper. Rechtvaardig. Humor. Liefdevol.’ Voor Wesley, wiens ouders niet mee waren, hebben we kaarsen neergezet. Een emotionerend moment.’

#fotoboek
Symbolische werking

Marjan: ‘Deze reis was een reis door de laatste weken van het leven van onze zoon. Dat we die hebben kunnen maken heeft ons geholpen bij het verwerken van onze rouw. Het was een indringende, maar heel positieve ervaring om op de plekken te zijn waar hij was en ons verdriet met andere nabestaanden te delen. Ik heb er een fotoboek over gemaakt met de titel: Ik haal je op, ik neem je mee. Want die symbolische werking heeft deze reis voor ons gehad: we hebben Aldert opgehaald uit Uruzgan en mee naar huis genomen.’

#sterfdatum
Zij dragen elkaar

Hans: ‘Elk jaar komen Alderts vrienden op 12 januari, zijn sterfdatum, bij ons thuis: burgervrienden en militaire vrienden. Dan drinken ze hier samen een glas, halen ze herinneringen op en praten ze over hun leven zoals het nu is. En elk jaar valt ons weer op hoe sterk de band is tussen militairen. Zij vinden het prachtig om naar ons toe te komen en elkaar weer te zien. Zij dragen elkaar en daarmee ons ook een beetje.’