21 juli 2020
Home Nieuws Brothers in arms

Brothers in arms

Gijs en Hedy maakten van hun hart geen moordkuil.

Gijs en Hedy gingen in 2016 samen naar Afghanistan. Vanaf het eerste moment hadden ze een klik en werd er een mooie vriendschap geboren.

Gijs over Hedy:

Wat typeert jullie broederschap?
‘We hebben aan een half woord genoeg om tot hetzelfde antwoord te komen, soms lijk het wel of onze gedachten synchroon lopen.’

Wat is het leukste dat jullie hebben meegemaakt?
‘Het moment dat we samen veilig en gezond weer op Nederlandse bodem zijn geland. Dat is de kers op de taart!’

Wanneer ben je blij met Hedy in je leven?
‘Wanneer niet? Hij vult mij aan en geeft mij andere inzichten. Door hem bekijk ik zaken totaal anders, door hem benader ik onderwerpen anders. Bovendien, met Hedy samen kun je bijna niet anders dan lol maken.’

Hebben jullie veel contact?  
‘Ondanks dat we slechts een klein half uurtje bij elkaar vandaan wonen, zien we elkaar niet wekelijks. Door onze beide drukke banen en privélevens schiet dit er soms bij in. Echter spreken we elkaar wel bijna dagelijks via WhatsApp of we bellen even. De belletjes komen vaak net op het moment dat je deze goed kunt gebruiken.’

Wat maakt jullie zo hecht?
‘Deze vraag kan ik niet echt beantwoorden, het is een soort band die niet te beschrijven is. We zijn maatjes, Hedy is mijn buddy. Ik denk dat je dit zelf moet meemaken om te begrijpen en te voelen. I call him my brother.’

 

Hedy over Gijs:

Wat typeert jullie broederschap?
‘Er hoeft niet eens een half woord gesproken te worden. Want een blik zegt vaak al meer dan genoeg. Tijdens onze missie in Afghanistan kenden we elkaars verwachtingen en zaten we vaak op één lijn. Ondanks dat we elkaar pas kennen sinds 2014 voelt het eigenlijk alsof we elkaar al heel erg lang kennen. Ons broederschap is zo sterk dat we een tattoo hebben laten ontwerpen in de stijl van de Noorse mythologie, wat staat voor strijdkracht en broederschap. Iets wat letterlijk getekend staat voor je leven!’

Wat is het leukste dat jullie hebben meegemaakt?
‘Het mooiste moment is net dat moment voor we onze familie weer terugzagen in Eindhoven. Net voor dat die schuifdeuren opengaan en je je familie weer in je armen kunt sluiten. De onderlinge blik, de box en omhelzing met de woorden ‘Thanks maat, en nu genieten’. En vervolgens loop je beide de schuifdeuren door en val je in de armen van je wederhelft na vijf maanden. Dat moment was goud waard!’

Wanneer ben je blij met Gijs in je leven?
‘Wanneer ik wat leuks te melden heb of gewoon een simpel praatje wil maken, vind ik het fijn om even met hem slap te ouwehoeren over van alles en nog wat. Maar ook wanneer ik een rotdag heb en ik mijn frustraties even kwijt wil. Gijs laat mij uitratelen en wanneer ik uitgerateld ben, geeft hij als ik erom vraag, maar ook vaak ongevraagd, zijn mening en visie op de situatie, dat waardeer ik enorm.’

Hebben jullie veel contact?
‘We appen vrijwel dagelijks. Is het geen fatsoenlijk gesprek dan zijn het onnozele filmpjes en foto’s die we doorsturen. Bellen doen we minder. We zien elkaar minder, omdat hij druk is met zijn gezin en baan bij de Landmacht, ik met mijn gezin en mijn onregelmatigheid leven als verpleegkundige in het ziekenhuis. Op de momenten dat we elkaar treffen is het altijd lachen.’

Wat maakt jullie zo hecht?
‘Onze openheid en eerlijkheid naar elkaar toe. Gijs heeft een grote mond maar een klein hartje. Hij is niet zo’n prater en al helemaal niet over zijn gevoelens. Echter wanneer hij niet goed in zijn vel zit dan weet ik hem toch over te halen om van zijn hart geen moordkuil te maken. We hebben tijdens onze missie lief en leed gedeeld. Je bespreekt zaken met elkaar die je met je eigen maten in Nederland nog niet eens bespreekt.’

Wat hebben jullie gemeen?
‘We staan beide denk ik wel op dezelfde manier in het leven. Hard werken, zorgen voor je gezin en genieten van het leven. Beide hechten we veel waarde aan vertrouwen en aan respect. We behandelen mensen zoals we zelf ook behandeld willen worden. Tegen onrecht kunnen we beide slecht tegen.’