20 april 2020
Home Nieuws Four Freedoms Speech

Four Freedoms Speech

Hoe zetten Nederlandse veteranen zich in voor de vier vrijheden?

In 1941 benoemde de Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt in zijn State of the Union vier vrijheden die voor ieder mens moeten gelden: vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, vrijwaring van vrees en vrijwaring van gebrek.

 

De tekst van Four Freedoms Speech:
‘In de toekomstige dagen, die wij trachten veiliger te maken, kijken we uit naar een wereld die gebaseerd is op vier essentiële menselijke vrijheden.

1. De eerste is de vrijheid van spreken en meningsuiting – overal in de wereld;
2. De tweede is de vrijheid van elk persoon om god te aanbidden op zijn eigen – overal in de wereld;
3. De derde is de vrijwaring van gebrek – die, vertaald binnen het kader van de wereld, economische verstandhoudingen in de zin heeft die elk land een gezond leven in vredestijd voor zijn inwoners verzekert – overal in de wereld;
4. De vierde is de vrijwaring van vrees – die, vertaald binnen het kader van de wereld, een wereldwijde reductie betekent van bewapening naar zo’n punt en op zo’n grondige wijze, dat geen land in de gelegenheid zal zijn een daad van fysieke agressie te plegen tegen welke buur dan ook – overal in de wereld.

Dat is geen visie voor een ver millennium. Het is een duidelijk omschreven basis voor een soort wereld die bereikbaar is in onze eigen tijd en generatie. Die soort wereld is zeer in tegenstelling met de zogenaamde nieuwe orde van tirannie die de dictators trachten te creëren met de inslag van een bom.’

Deze vier vrijheden speelden een belangrijke rol in de propaganda tijdens de Tweede Wereldoorlog; de State of the Union werd acht maanden voor de deelname van de Verenigde Staten aan de oorlog uitgesproken. Roosevelts echtgenote Eleanor Roosevelt bleef na de dood van haar man in 1945 een actief voorvechter van de opname van de vier vrijheden in de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties.

 

 

Wat dragen onze veteranen bij aan de waarden uit die befaamde Four Freedoms Speech?

Vrijwaring van gebrek
Opperwachtmeester Christiaan Bouwknegt was in 2007-2008 als politiemonitor in Soedan
‘Als politiemonitor moest ik lokale politiebureaus bezoeken om te kijken of het Verdrag voor de Rechten van de Mens werd nageleefd. Bovendien moesten we de basisvaardigheden van de plaatselijke politie op orde brengen. In het achterland had je vaak nog te maken met stammenrecht: regels en gebruiken van de traditionele stammen, die sterk afwijken van wat de VN als rechtsregels beschouwen.’

 

Vrijheid van meningsuiting
Erwin van Delzen ging in 1993 als marinier 1e klasse naar Cambodja
‘Het land was door het regime van Pol Pot straatarm achtergelaten, niet normaal zo armoedig als het was. Er zijn in Cambodja naar schatting twee miljoen doden gevallen tijdens de burgeroorlog. Vrijheid van meningsuiting was een luxe waar niemand meer aan dacht. We hebben daar een zaadje geplant waardoor het moderne Cambodja kon opbloeien, daar ben ik van overtuigd.’

Vrijheid van godsdienst
Mark Lieshout ging meerdere keren als aalmoezenier naar Bosnië
‘Religie zou moeten verbinden en verenigen. In het voormalige Joegoslavië was strijd tussen de verschillende groepen geen religieuze strijd, maar de Kroaten waren nu eenmaal ‘de katholieken’ en de  Bosniakken ‘de moslims’. Als aalmoezenier heb ik op de compound geprobeerd religieuze waarden van de uitzendingen te benoemen en zo veel mogelijk uit te dragen. Ik had gesprekken met mensen buiten de compound en kon dan soms een religieus speldenprikjes uitdelen, maar het bleef bij kleine persoonlijke succesjes.’

Vrijwaring van vrees
Arjan Hofsteenge was in Irak (SFIR 2004) en Afghanistan (ISAF 2007 en 2009)
‘We hebben mensen kunnen bevrijden van een dictator en de vrees daarvoor. Het ingrijpen heeft in ieder geval voor een groot aantal mensen op korte termijn bevrijding betekend. Ik heb wel veel nagedacht over onze bijdrage. Wij hebben onze westerse denkbeelden over vrijwaring van vrees en het beleven van vrijheid, maar hebben andere culturen diezelfde visie?’