20 april 2020
Home Nieuws Brothers in arms

Brothers in arms

Deborah en Deborah gingen samen als jonge vrouwen op uitzending naar Afghanistan.

Deborah en Deborah leerden kennen elkaar tijdens het Oriëntatie-jaar Koninklijke Landmacht (OJKL) toen ze nog puber waren. Als jonge vrouwen gingen ze samen op uitzending naar Afghanistan. Inmiddels wonen ze (weer) in dezelfde plaats en zien ze elkaar regelmatig.

Deborah Leveque over Deborah van Zelm:

Wat typeert jullie vriendschap? 
Het maakt niet uit hoe lang we elkaar niet zien of spreken. Het is altijd alsof we weer verder gaan waar we waren gebleven. Onze paden kruisen elkaar steeds weer. En als we over onze tijd in het leger hebben raken helemaal niet uitgepraat!

Wat is het leukste dat jullie samen hebben meegemaakt?
Dat zijn heel veel momenten geweest. Zoals oefeningen bij 104 of de uitzending Mazar e Sharif waar we samen gingen hardlopen, de vele feestjes die we hebben gehad, stappen in Zwolliewood. Maar voor mij is het allerleukste nog steeds de AMO waar we samen in een groep zaten.

Wanneer ben je blij met deze Deborah in je leven?
Ik ben blij met Deborah als ze weer de contacten met onze oud-collega’s warmhoudt. Zij zorgt ervoor dat we ook echt allemaal op een reünie komen opdagen.

Hoe zorgen jullie ervoor dat jullie elkaar blijven zien?
Eigenlijk loopt dat altijd vanzelf. We komen elkaar tegen, op de sportschool van de kinderen. Soms spreken we ook wat af zodat haar jongste en mijn oudste samen kunnen spelen en wij kunnen bijkletsen.

Wat maakt jullie zo hecht?
De gelijkenissen en onze warme gevoelens voor het leger en onze tijd bij de landmacht en alles wat wij daar zelf hebben meegemaakt.

 

 

Wat hebben jullie met elkaar gemeen?

We hebben dezelfde naam, zijn beide getrouwd met een militair, hebben allebei twee kinderen, werken allebei nu in de zorg en zijn allebei zeer avontuurlijk ingesteld.

Deborah van Zelm over Deborah Levenque:

Wat typeert jullie vriendschap?
Ik denk dat we veel overeenkomsten hebben op veel vlakken. En dan is er nog de onvoorwaardelijkheid. Dat is toch typisch bij Defensiecollega’s. En dat is bij Deborah en mij ook zo. We zijn er gewoon voor elkaar.

Wat is het leukste dat jullie samen hebben meegemaakt?
Tijdens het Oriëntatiejaar Koninklijke Landmacht (OJKL) en daarna de AMO hebben we zoveel lol gehad. We droomden allebei van de Landmacht en nu zaten we er middenin. Maar ook tijdens de uitzending naar Mazar e Sharif was fijn dat we daar met z’n tweeën waren.

Wanneer ben je blij met deze Deborah in je leven?
Met Deborah kan ik gewoon lekker praten. Of klagen zonder dat ze me veroordeelt. Ook is ze altijd van de partij als we plannen maken voor nieuwe uitdagingen. Zo staat nu de Kennedytocht op het programma. Dan hebben we iets om naar toe te leven.

Hoe zorgen jullie ervoor dat jullie elkaar blijven zien?
We appen gewoon dat het weer eens tijd is voor een date. Het is zo makkelijk dat de kinderen met elkaar kunnen spelen en we in hetzelfde dorp wonen. We proberen ook wel eens met alle dames van 104 af te spreken, maar dat gaat een stuk lastiger.

Wat maakt jullie zo hecht?
We kennen elkaar al sinds we 16 en 17 jaar waren en hebben best veel dingen samen meegemaakt.

Wat hebben jullie met elkaar gemeen?

We zijn beiden supersportief, hebben allebei kinderen, en een man in dienst. Doordat we samen aan de opleiding zijn begonnen toen we zo jong waren, voelt het alsof we samen een ontdekkingstocht hebben gedaan. En dan leer je elkaar zo goed kennen.